ذهنم به بهساد مشغول است برای چند مسئله:

- دچار برخی تنبلی‌ها هستیم که اگر به موقع به آن‌ها رسیدگی نشود تبدیل به فرهنگ و هنجار و نهادینه‌سازی می‌شود. یکی از مهم‌ترین این تنبلی‌ها در مورد وضعیت‌ تاسیساتی شرکت است. که گاه ما را با مشکلاتی روبرو می‌سازد. بدیهی است که مسئول مستقیم این نابسامانی‌ها من هستم. بهساد نه آنقدر بزرگ شده که بتواند مسئول تاسیسات داشته باشد و نه آنقدر کوچک که هیچ مسئله‌ای در مورد تاسیسات (به خصوص یک ساختمان تازه‌ساز) نداشته باشد. متاسفانه برخی مسائل با شریک ساختمانی بهساد نیز به مسائل دامن می‌زند.

-جدیت بیشتری در امور مالی را باید لحاظ کنم. چند وقت است که روی مسائل مالی تمرکز بیشتری دارم. قطعا نقاط قابل بهبود زیادی وجود دارد. وجود یک نظام مالی می‌تواند به عنوان بخشی از عقربه‌های داشبرد مدیریت به کار آید. اگر بخواهیم نظامی مبتنی بر کارت امتیاز متوازن را در بهساد ایجاد کنیم. قطعا تمرکز بر مسائل مالی مفید خواهد بود. من باید قطعا مشکل دوران دانشگاهی خود را با درسی به نام حسابداری حل کنم. فکر می‌کنم که قطعا این اتفاق می‌افتد. چند مدتی است که سروکارم با برنامه‌ای افتاده که مهندس منتظران همیشه عزیز برای حسابداری بهساد نوشت. برنامه‌ای است به غایت بی مشکل و روتین. دستش درد نکند. البته خود مهندس منتظران نیز هر چند گاه احوال برنامه (به زعم خودش زنگوله پای تابوت) را می‌پرسد و البته ما هم جز رضایت حرف دیگری نداریم.

-مسئله دیگری در حوزه مطالبات داریم، چند سال پیش یک پیمان‌کار اصفهانی داشتیم که ۶۰ هزار تومان از مطالباتش باقی مانده بود. مطمئن هستم که ۴۰ هزار تومان هزینه کرد تا مطالبات ۶۰ هزار تومانی را وصل کند. در حالیکه در بهساد، مطالباتی چند میلیون تومانی داریم که به دلیل کارشکنی‌های کافرما، معوق مانده‌اند. خوب است که دوره‌ای در نزد اصفهانی‌های یادشده بگذرانیم تا بتوانیم مطالباتمان را وصول کنیم.

- امروز قرار بود به بهساد بروم برای سرو سامان دادن به وضعیت شبکه، متاسفانه به خاطر بیماری یکی از آشنایان تا پاسی از صبح در بیمارستان بودم که البته همه چیز به خیر گذشت. اما نتیجه اینکه نوشتن روزنوشت‌های بهساد کمی تاخیر افتاد و رسیدگی به امور شبکه به فردا و یا تعطیلات دیگر.

-امور اداری بهساد نیازمند رسیدگی بیشتری می‌باشد.

- هفته آرامی داشتیم، تقریبا بیشتر پروژه‌ها به اتمام رسیده‌اند. این است که معطوف شده‌ام به ساختارهای اداری و مالی بهساد. از آنجا که در شرف حرکتی بزرگ در بهساد در جهت گسترش بازار و توسعه بهساد هستیم به نظر می‌رسد وجود وضعیت فعلی، نمی‌تواند به عنوان چارچوب مالی و اداری یک شرکت بزرگ باشد. تصمیم کبری گرفته‌ام که این ساختارها را با دقت و البته نوآوری بیشتر مورد مطالعه و تغییر قرار دهم.

-یک نقص بسیار جدی در انتخاب، جذب، تربیت و نگهداری منشی و مسئول دفتر داریم. بیشترین تغییر نیروی انسانی بهساد، در این حوزه بوده‌است که علی‌القاعده باید کمترین تغییر در آن وجود داشته باشد. به یقین بر اساس اصل مترقی سرزنش خود پیش از سرزنش محیط، مقصر اول در این رابطه من هستم. فکر می‌کنم که در بسیاری از انتخاب‌‌ها از روز اول دچار اضطرار و یا در مواردی فشار اطراف می‌شوم.این اضطرار معمولا وقتی پیش می‌آید که یک مدت زیاد را به وسواس گذرانده‌ام. حتی مثلا در مورد نام‌خانوادگی منشی که اعتقاد دارم باید به نحوی باشد که گفتن و یادداشت آن در تلفن میسر باشد( شاید چون این مشکل تا حدی در مورد نام‌خانوادگی خودم و حتی نام بهساد وجود دارد، بیش از حد حساس شده‌ام) مشکل دوم این است که به طور کلی سطح انتظارم از مسئول دفتر بسیار بالا است و کمتر پیش می‌آید که حوصله کنم تا یک نیروی تا حدی مطلوب تربیت شود. این حوصله در بخش فنی بهساد وجود دارد و نتایج خوبی نیز به باور آورده است. ایراد سومی که به من وارد است این است که به طور کلی فقط حوصله کار کردن با افراد دارای ضریب هوشی بالا را دارم. یکی از مسائلی که همگان در مورد من از آن رنج می‌برند این است که کمتر حوصله توضیح دادن کافی در مورد مسائل و کارها را دارم. اما بعد از زدن سوزن به خودم، نوبت زدن جوالدوز به اجتماع رسیده است. اعتقاد عمیق دارم که جامعه ما با یک بحران عمیق در زمینه اشتغال روبه‌رو است. مدرک گرایی بی‌پشتوانه علمی و فنی یکی از بلایای بزرگ جامعه امروز شده‌است که نمونه‌های خرد و کلان آن به راحتی دیده‌ می‌شود. وجود بحران بی‌کاری از یک طرف و تصور اشتباه در مورد سهولت شغل‌هایی مانند منشی‌گری، اپراتوری، ویزیتوری و فروشندگی… باعث شده که بسیاری از دانش‌آموختگان بی‌کار به خصوص در رشته‌هایی که بازار کار کمتری دارند، به اینگونه مشاغل روبیاورند. این تقاضای کاری بالا باعث شده که میزان حقوق و مزایای این مشاغل به شدت پایین باشد. باور دارم که اشتغال یک دانش‌آموخته غیر مرتبط در شغلی که از ریزه‌کاری‌های بالایی برخوردار است، در صورتیکه به آن شغل علاقه نداشته باشد گناه کبیره‌ای است که نه کارفرمایان و نه کارجویان نباید به آن ارتکاب بورزند. چرا که از یک طرف بی‌علاقگی و از طرف دیگر حقوق و مزایای پایین و احساس از بین رفتن ۴ سال از عمر که به تحصیل مواردی دیگر اختصاص داشته است، باعث بی‌انگیزه‌گی و کاهش کارآمدی شدید می‌شود. من این ناکارآمدی را غیر قابل بخشش می‌دانم چون بر اساس غفلت‌های بزرگی به وجود آمده است. در ابتدا سعی داشتیم که به نحوی با افزایش میزان حقوق، و انتخاب دانش‌آموختگان دانشگاه‌های بهتر، افزایش کارآمدی را شاهدباشیم. اما متاسفانه جواب خوبی نگرفتیم، چون فقط دو پارامتر را تغییر داده بودیم و بقیه پارامترهای موثر تغییر نیافته بود. فکر می‌کنم که وجود علاقه و جدی گرفتن هر کار اولین و مهمترین عنصر رشد و پیشرفت می‌باشد. امیدوارم که این‌بار بتوانیم با کشف عنصر علاقه و جدیت در هنگام مصاحبه، به گزینه خوب و پایداری در این مورد دست یابیم.

-خیلی تعطیلات زیاد شده‌اند، یادم نمی‌آید که در این مدت هفت سال تا این حد به تعطیلات پرداخته باشیم. این بود که همگان تمایل داشتند که این جمعه، کاری محسوب شود که شد.

- هفته آینده، برنامه شرکت در نمایشگاه را داشتیم که متاسفانه علیرغم برنامه ریزی انجام شده، به هم ریخت.

-چیزی که این روزها خیلی به آن فکر می‌کنم، پدیده نامیمون فساد مالی و اداری و بخش مهمی از آن به عنوان رشوه‌خواری و باج‌خواهی است که متاسفانه در فضای جامعه ما به شدت رواج یافته است. دوست ‌دارم که فعالیت‌هایی(منحصرا فرهنگی و اینترنتی) را برای مبارزه با این فاجعه اقتصادی شروع کنم. اگر راه‌حلی و یا پیشنهادی برای آن دارید، لطفا به نشانی avaj بر روی بهساد نامه بنویسید و یا در بخش نظرات قید بفرمایید.

-بازاریابی ادامه دارد، مشکلات مالی تا حد زیادی حل شده‌اند، برخی تغییرات در سیستم اداری در حال طراحی است و همه چیز در حال پیش‌رفتن است.

- دوست عزیزی در نوشته قبلی نظری داده‌اند و در مورد نرم‌افزار مدیریت پروژه بهساد پرسیده‌اند. جهت اطلاع این خوانند عزیز عرض شود که اطلاعات کلی در مورد نرم‌افزار را می‌توانید از این‌جا مطالعه نمایید. اگر اطلاعات بیشتری خواستید، لطفا هر گونه صلاح دیدید، اطلاعات تماس خود را در اختیار همکاران بهساد قرار هید تا با شما ارتباط برقرار شود. یک نسخه زنده از نرم‌افزار هم در اینترنت فعال است که در صورتی که تمایل داشته باشید، می‌توانید بعد از هماهنگی به صورت آزمایشی از آن استفاده نمایید.

به اتفاق شرکت دوست و برادر مددباختر در نمایشگاه جانبی کنفرانس بین‌المللی برق شرکت کرده بودیم. هدف اصلی از حضور، ارائه نرم‌افزار ساخته شده مدیریت کیفیت و فرآیندها بود که به طور مشترک توسط دو شرکت مددباختر و بهساد تولید و ارائه شده‌است. اما همان‌گونه که در نوشته قبل نیز بیان شد، حضور توامان دو شرکت همکار برای من از ارزشی مضاعف برخوردار بود که می‌تواند راه‌گشای حرکت‌های بعدی در بازار باشد. گرچه حضور بهساد در رویدادهای مهم صنایع کشور از جمله کنفرانس‌ها و نمایشگاه‌ها با رویکرد جذب مشتری بیشتر صورت می‌گیرد، اما در کنار این هدف، این رویکرد می‌تواند بهساد را از یک نهاد تخصصی و خدماتی به یک نهاد تخصصی تجاری تبدیل کند. تعامل با مشتریان جدی و فهیم، یادگیری از شرکت‌های با سابقه، شناسایی رقبا و همچنین تقویت جایگاه نام بهساد، نتایج مستقیم حضور در چنین مجامعی می‌باشد.

در حاشیه نمایشگاه:

• -برخورد نگهبان‌ها و مجموعه کارکنان پژوهشگاه نیرو بسیار محترمانه و عالی بود. به طور کلی مشکلی از نظر رفت و آمد و نقل و انتقال وسایل وجود نداشت.
• -سالن برگزاری نمایشگاه بسیار سرد بود و وسیله گرمایشی نیز در آن بر خلاف قول مسئولان نصب نشد.
• -تا به حال، اینگونه ضرب العجل، هیچ کاری را انجام نداده بودیم. از لحظه تصمیم در نمایشگاه تا حضور در نمایشگاه فقط ۲ روز طول کشید. تقریبا بسیاری از کارها نیز بی‌نقص انجام شد.
• -بر خلاف نمایشگاه قبلی، این‌بار حضور خانم‌ها در غرفه مددباختر-بهساد پر رنگ بود. به خصوص روز آخر که کلا غرفه توسط خانم‌ها اداره می‌شد.
• - با غرفه‌های همسایه روابط حسنه‌ای برقرار شد و تبادلات مختلفی صورت گرفت. نقش مددباختر-بهساد در این زمینه به عنوان صادر کننده آب‌جوش و هات چاکلت و … بارز بود.

و این هم برخی از عکس‌های نمایشگاه و توضیحات مربوطه:

به اتفاق خانم مکی‌نژاد و خانم نجفی به نمایشگاه رفته بودیم که زحمات زیادی کشیدند.

این هم نمایی از غرفه

آقای مهندس علی آبادی معاون محترم وزیر نیرو و آقای مهندس بهزاد، مدیرعامل محترم توانیر هم از غرفه مددباختر-بهساد بازدید کردند و توضیحات مکفی در حد وقت محدود ارائه شد.

نرم‌افزار مدیریت پروژه بهساد، مورد استقبال برخی از مراجعه کنندگان قرار گرفت.

آب سرد/گرم کن غرفه به دلیل سردی بیش از حد هوا در سالن نمایشگاه مورد استقبال بیشتر سایر غرفه داران قرار گرفت که خود باعث تبادلات فرهنگی با سایر غرفه داران محترم نیز گردید.

نسبت به سهل‌انگاری خیلی حساس هستم. دیروز پس از تحمل یک عنصر خاطی، کنترل خودم را شدیدا از دست دادم. خیلی دردناک است که شخصی که در تمام مدت از گیج بودنش در عذاب بوده‌ای و بدیهی‌ترین مسائل را اشتباه می‌کرده است. بخواهد سوء استفاده کند.

اما اشتباه و گناه من این بود که نمی‌بایست آرامش سایر همکاران خود را که ارزش زیادی برای تک تک آن‌ها قائل هستم، برهم بزنم. از این بابت از تک تک همکاران خوبم عذر خواهی می‌کنم. بی‌دلیل نیست که از حضرت علی(ع) نقل است که به هنگام خشم، نه تنبیه، نه تصمیم، نه دستور.

در مورد پشتیبانی صنفی به نظر می‌رسد که این پشتیبانی در سطح استان مرکزی در حد صفر وجود دارد. عامل اصلی در بروز چنین شرایطی نبود نهاد صنفی حامی در گذشته و بی‌تجربگی و برخی از مشکلات دیگر در سازمان نظام صنفی رایانه‌ای استان مرکزی می‌باشد. به طور مشخص هیئت رئیسه نظام صنفی ابتدا با انحصارگرایی و دشمن تراشی در داخل و خارج از نظام صنفی، مانع استفاده از توانمندی‌های موجود گردید و زمانی نسبت به فراخوان توسعه مدیریت اقدام نمود که روند ناصواب گذشته، درخت نوپای نظام صنفی را در استان خشک نموده و نه خبری از تاک بود و نه تاک‌نشان. گناه نابخشودنی این آقایان، صدمات جدی به فناوری اطلاعات استان وارد نمود که به راحتی قابل جبران نمی‌باشد. نبود حمایت صنفی از واحدهای فعال در استان باعث شده‌است که این‌ واحدها در مقابل سازمان‌هایی مانند اداره امور مالیاتی، سازمان کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی که گاه به فعالان حوزه اقتصادی به عنوان دزد زالوصفت و انگل اجتماع نگاه می‌کنند و به طور اختصاصی درک کمی از حوزه فناوری اطلاعات دارند. کاملا بی‌دفاع باشد. همسان پنداشتن کارگر و دانشگر(Knowledge Worker) در اداره کار و استفاده ناآگاهانه از قوانین در شوراهای تشخیص و هیات‌های حل اختلاف، ناشناخته بودن و تایید نشدن برخی هزینه‌‌های مرتبط با فناوری اطلاعات در حوره مالیاتی، نبود حمایت صنفی را در جهت آگاهی بخشی به نهادهای دولتی به سادگی مشخص می‌سازد. اما روی دیگر سکه، بی‌هویتی صنفی فعالان حوزه فناوری اطلاعات در استان می‌باشد. عدم بهره‌گیری از امکانات رفاهی مشترک مانند تورهای تفریحی، اماکن ورزشی و …، نبودن نهادهایی مانند تعاونی مسکن و مصرف، نبود نشست‌های تخصصی و صنفی جهت هم‌اندیشی و تبادل و تضارب آرا و افکار و عدم وجود بسیاری حرکت‌های صنفی باعث شده است که هویت صنفی واحدهای فناوری اطلاعات استان از سایر اقشار هم رده مانند مهندسین عمران و پزشکان و در مواردی از نانوایان و قصاب‌ها نیز کمتر باشد. البته نباید در این میان از توسعه نیافته‌گی فرهنگی فعالان حوزه نیز غافل شد که در جای خود قابل بحث و بررسی است.