بر اساس قولی که داده بودم عرض شود که :

واقعیت این است که درباره نوشتن و ننوشتن در مورد سازمان نظام صنفی رایانه ای استان مرکزی و برگزاری نمایشگاه و مسائلی از این نوع مردد هستم. احساس می کنم که بیش از حد به آنها می پردازم . یعنی نوشتن زمانی فایده دارد که منجر به اصلاح شود. اما به یقین نوشتن من درباره آنها منجر به اصلاح آنها نمی شود. نوشتنی که منجر به حرکت و اصلاح نشود. غــرغر محسوب می شود و غرغر ذهن را محدود می کند و خود و خواننده را خسته . اما اینکه می گویم مردد ، از این جهت است که باور به وظیفه ای دارم مبنی بر وجود صدایی دیگر ، برای تلنگر ، برای حرکت…

بارها دوستان شفیق من را از نوشتن در این باب منع کرده اند و گاه بنا بر نصیحت آنان ننوشته ام. اما چنان این موج نابسامانی و باورهای ناصواب در حوزه فناوری اطلاعات استان ، آزاردهنده می شود که نوشتن تنها روزنه ای خواهد برای آنان که می خواهند بر مبنای دگراندیشی تنفس کنند.

به هر ترتیب درباب نوشتنی از این دست ، تغییراتی هم در تعدد و تکرار و هم از جنس کلمات خواهم داشت تا شاید ، مگر روزی اصلاحی …

و اما نمایشگاه الکامب:

• نمایشگاه الکامب مرکزی ، با تمام نقاط منفی و مثبت آن ، نماد یک حرکت در سازمان نظام صنفی بود. نفس هر حرکت از آنجا که نفی رکود محسوب می شود بر اساس عبارت “به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل ” ارزشمند است. اینکه افرادی خود را در معرض منتقدین دلسوز و گاه مغرض قرار دهند ، جسارت می خواهد و اینکه زمینه طرح نقدهای دلسوزانه مطرح شود، آگاهی آفرین است . بر خود فرض می دانم که از زحمات تمامی عزیزان در این زمینه سپاسگزاری کنم.
• من نمی دانم که مدرک زدگی در کشور ما چه زمانی به انتها می رسد. امروزه با اقدامات روز افزون دانشگاههای غیردولتی و دولتی گرفتن مدرک فقط کمی نیاز به پول دارد و زمان و آنچه که دیگر جایگاهی ندارد دانش است و زحمت و شب نخوابی . در این باره به تفصیل خواهم نوشت . دردناک اینکه در این آشفته بازار مدرک فروشی ، افراد زیادی هستند که تحمل چهار سال تحصیل به ظاهر مهندسی هم ندارند و یک شبه “مهندس” می شوند. اشاره خاص من به “مهندس” بازی در نمایشگاه است که به عنوان نتیجه مستقیم “مهندس “بازی در فضای فناوری اطلاعات استان مطرح می باشد. اینکه در کتاب نمایشگاه ، در وب سایت نمایشگاه و در گفتگوها و مذاکرات ، افرادی بدون داشتن مدرک مرتبط ، مهندس خطاب شوند ، نه تنها یک دروغ گویی آشکار ناشی از ضعف شخصیت محسوب می شود ، بلکه توهین مستقیم به تمام افرادی به شمار می رود که با زحمت فراوان به کسب عنوان مهندس نائل آمده اند. بهتر است که فضای فعالیت عمومی فناوری اطلاعات استان را محلی برای عقده گشایی های شخصی قرار ندهیم.
• شرکت برقکاران تعداد زیادی غرفه داشت. البته داشتن این تعداد غرفه بر اساس عبارت “دارندگی و برازندگی” هیچ اشکالی ندارد. اما مشهور شده بود که “الکامب” مخفف “الکترونیک ، کامپیوتر و برقکاران ” محسوب می شود. با شناختی که از آقای مهندس بدیعی دارم ، به یقین هدف ایشان حمایت مالی هر چه بیشتر از نمایشگاه بوده است.
• علیرغم تخفیفی که برای شرکتهای نرم افزاری درنظر گرفته شده بود. بازهم حضور نرم افزار در نمایشگاه بسیار ضعیف بود. ارائه چند CMS متن باز به زور محلی (Localize) شده و حضور یک شرکت که محصولات نداشته اش را تبلیغ می کرد ، در کنار چند CD فروش ، تمام بضاعت نرم افزاری نمایشگاه بود که به جهانیان! عرضه شده بود.
• به طور کلی نمایش سخت افزارهای نه چندان پیشرفته و کاملا عادی که در ویترین مغازه ها نیز یافت می شد، غرفه های غیر حرفه ای ، وجود غرفه های بلندگو فروشی و محافظ کارت سوخت و از این نوع …..تصویری زیبا از نمایشگاه ارائه نمی کرد. چاره ای نیست که باز تکرار کنم ” از کوزه همان تراود که در اوست “
• از این فرهنگ تملق بیزارم ، در طول مدت حضور در نمایشگاه بلندگوی نمایشگاه ده ها بار به خوشامد گویی از مقامات دولتی و گاه غیر دولتی که برای بازدید نمایشگاه آمده بودند پرداخت. به نظر می رسید مقامات دولتی از هر غرفه ای که بازدید می کردند ، یک بار هم باید متن خوش آمد گویی پخش شود. یک بار خوشامدگویی ادب است و دو بار قابل تحمل، بیش از آن تملق است و مشمئز کنند ه و سزاوار سرزنش . اما در پس این تملق ، تفکر انتظار حمایت صدقه ای وجود دارد. حمایت از بستن درهای استان به روی شرکت های خارج از استان ، انتظار خرید از شرکت های کم کیفیت استان و هزار نوع انتظار که در چارچوب اصول بازار و اقتصاد نمی توان برای آن تعریف خاصی پیدا کرد. بدیهی است که خصوصی سازی و اجرای سیاست های اصل ۴۴ ، بیش از آنکه به فروش شرکت ها نیاز داشته باشد ، نیازمند از بین بردن تفکر اقتصاد دولتی در فرهنگ اقتصادی فعالان این حوزه است.
• نهایت اینکه هنوز فرصت نکرده ام تمام عکس ها را از آقای مهندس رجبی بگیریم. تا شاید مگر روزی ، فرصتی…

عرض شود که :

دیروز به اتفاق آقای مهندس رجبی و مسعود محمدی و دکتر رفتیم این نمایشگاه الکامب مرکزی ، گزارش تحلیلی کامل نمایشگاه را به همراه عکس هایی که با دوربین موبایل دار آقای مهندس رجبی گرفته ام ، به زودی خواهم نوشت (حداکثر تا هفته دیگر) اما چند نکته در مورد نمایشگاه الکامب ۸۶ استان مرکزی :

1. دست آقایان درد نکند. زحمت زیادی کشیده بودند که جای قدردانی و سپاسگزاری دارد. و اینکه من بخواهم انتقاد کنم دلیل بر بی سپاسی نسبت به زحمات انجام شده در نمایشگاه نیست.
2. در غرفه نظام صنفی شکلات های کاکائویی خیلی خوشمزه ای آورده بودند که به دوستان سفارش کردم حتما نوشجان کنند. خودم هم زیاد خوردم. البته نه به این دلیل که من خیلی شکلات دوست دارم. گفتم در مقابل این حق عضویتی که پرداخت کرده ایم ، حداقل یک شکلاتی خورده باشیم.
3. فعلا در مورد IT استان مرکزی و پیامد آن نمایشگاه به چند ضرب المثل قناعت می کنم
   

ضرب المثل های نمایشگاهی :

• خیلی خوش پرو پاست ، لبه خزینه هم می نشیند.
• از کوزه همان برون تراود که در اوست.
• اگه زری بپوشی، اگر اطلس بپوشی، همون کنگر فروشی !
• سرکچل و عرقچین!

دیشب بود که با دکتر رفته بودیم سایت شورای عالی انفورماتیک و وضعیت شرکتهای اراکی دارای مجوز را در بخش شرکت ها بررسی می کردیم. قبلا هم در مورد اظهارات خارج از واقعیت یک شرکت نوشته بودم . اما به نظر می رسد که این درد یک درد تقریبا عمومی است که به برخی از مصداق های آن می پردازم :

• برخی شرکت ها ۱۰-۱۵ نفر را به عنوان پرسنل خود فهرست کرده اند که البته همه هم دارای تحصیلات عالیه هستند! اما در مجموع امتیاز زیر ۱۰۰ امتیاز از شورای عالی انفورماتیک گرفته اند ، دم خروس را نگاه کنیم و یا قسم حضرت عباس را ، اینکه نمی شود ،اگر شرکتی ۱۰-۱۵ نفر کارمند داشته باشد ، باید امتیازی فراخور داشته باشد و نه ۷۰-۸۰ !
• من نمی فهمم وقتی که دانشگاه اراک که فقط در یک سال اخیر دانش آموخته کارشناسی مهندسی نرم افزار داشته است، چگونه شرکت های اراکی فارغ التحصیل کارشناس ارشد کامپیوتر از دانشگاه اراک را به عنوان مدیرعامل و کارمند جذب کرده اند. بیشتر که دقت کنیم متوجه می شویم که این دانشگاه اراک ، کارشناسی برق الکترونیک ، کاردانی کامپیوتر حتی دیپلم کامپیوتر! و بسیاری فارغ التحصیلان دیگر هم داشته است که مدیران و اساتید محترم این دانشگاه تا به حال از آن خبر نداشته اند.
• بعد از سایت شورا ، به سراغ سایت شرکت ها رفتیم. البته که بسیاری از شرکتهای اراکی از داعیه داران طراحی وب سایت با استفاده از آخرین تکنولوژی های روز دنیا هستند! اما قطعا به دلیل مشغله های بسیار زیاد از طراحی اصولی و درست وب سایت خود باز مانده اند و حتی گاه از Yahoo و Hotmail برای سرویس Email خود استفاده می کنند. قاطعانه می توان گفت که وب سایت برخی از شرکت های کامپیوتری اراکی دارای مجوز از شورای عالی انفورماتیک، در صورت وجود از غیر حرفه ای ترین ، مشکل دارترین و نامناسب ترین وب سایت هایی هستند که می توان در دنیای وب پیدا کرد.اگر چه عدم رعایـت اصول طراحی وب ، تکنولوژی پایین ، لینک های بدون مرجع و انواع خطا در وب سایت یک شرکت فناوری اطلاعات که داعیه طراحی وب دارد ، یک گناه محسوب می شود، اما گناه کبیره این شرکت ها در حوزه اطلاع رسانی درست و به هنگام شده می باشد که از آن غافل می باشند.

آنچه که گفته شد را من از مصادیق بی هویتی صنفی می دانم. باور عمیق دارم که سازمان نظام صنفی رایانه ای وظیفه دارد پیش و بیش از هر چیز با پرداختن به گسترش صداقت حرفه ای اعضای خود ، زمینه ساز ایجاد و رشد هویت صنفی اعضای خود باشد. اعتقاد دارم که سازمان نظام صنفی مسئول می باشد که شرکت های عضو صنف اززمینه پیشرفت تکنولوژیک برخوردار باشند. به راستی اگر انتظار دریافت سهم بیشتری از بازار را داشته باشیم ، اول از همه باید از خود شروع کنیم.

عرض شود که :

سرانجام دوستان عطریاس متن مصاحبه را در مورد فن آوری اطلاعات استان در وب هم منتشر کردند. پر از غلط املایی و انشایی و ویراستاری نامناسب است . اما اعتراض به نوشتن این دیکته پرغلط، دلیل بر بی سپاسی از زحمات آنها نیست.

این هم برخی از اشتباهات آنها در مورد مصاحبه خودم : (روی اشتباهات خط کشیده ام و در صورت لزوم صحیح آن را با رنگ آبی بازنویسی کرده ام)

• اگرچه انتخابات نظام صنفی در استان یکی از آرام ترین و بهترین انتخابات در سطح کشور بود اما ما به این نظام صنفی انتخابات انتقاداتی را وارد می کنیم می دانیم.
• عدم فعالیت کمیسیون های صنف نظام صنفی، که علت اصلی آن انتخاب نادرست و افراد غیر متخصص جهت اداره‌ی این کمیسیون‌ها می باشد، یکی از نقاط ضعف این سازمان می باشد به شمار می رود.
• شرکت ها می گویند پول نمی دهیم، چون نظام صنفی برای ما کاری نمی کند و از آن طرف نیز نظام صنفی می گوید، انجام نمی دهیم نمی توانیم کاری انجام دهیم چون پول نداریم. که اگر این مسئله به همین روال پیش رود امیدی به بقای این سازمان نداریم.

فراتر از همه اینها اینکه نام شناسنامه ای بهساد “بهبود سامانه های دانش افزار “است و کلمه “اراک” در ادامه آن کاملا اشتباه است

در ذهن خودم نوشتن مقاله ای با عنوان ” نظام صنفی ، بایدها و نبایدها” را شروع کرده ام ، همیشه همینطور بوده . هر وقت قصد نوشتن مطلبی را دارم ، کمی در ذهنم با آن پیاده روی می کنم.

عرض شود که :

1. مشغول تحلیل و طراحی ماژول HRM در نرم افزار مدیریت پروژه هستیم. چند روز پیش از بچه ها پرسیدم که می دانید HRM مخفف چیست ؟ به اتفاق گفتند که Human Resource Management. من به آنها گفتم که اشتباه می کنند HRM مخفف Hamid Reza Montazeran هست. البته اگر هم جواب دوم را می گفتند، من به استناد جواب اول می گفتم که بازهم اشتباه می کنند.
   

   این است که معمولا در پاسخ این سوال HRM مخفف چیست ، بچه های شرکت با احتیاط جواب می دهند . دیروز از یکی از آنها دوباره این سئوال را پرسیدم جواب داد HRM=Human Resource Montazeran!!

یکشنبه بود که از هفته نامه عطریاس
آمده بودند مصاحبه اندر احوالات فناوری اطلاعات و نظام صنفی . برای هفته نامه صفحه IT و فناوری اضافه کرده اند که انصافا کار خوبی است. مدتهای مدیدی بود که جای خالی فرهنگ آفرینی فناوری اطلاعات در مطبوعات استان به چشم می خورد. باید قبول کرد که فناوری یکی از مولفه های جدی فرهنگ امروز است و البته نباید مولفه های فرهنگی فناوری را نیز فراموش کرد. نبود فرهنگ نهادینه و قوی در فناوری و فراموشی اثرات فناوری در فرهنگ شاید بزرگترین بیماری است که بسان مرگی خاموش اصحاب این حوزه را مبتلا کرده است. قطعا بی هویتی صنفی به عنوان یکی از دردهای فناوری اطلاعات استان ، نتیجه مستقیم این بیماری می باشد.

عرض شود که :
سال ۱۳۸۳ بهساد جز اولین شرکت هایی بود که در سطح ملی اقدام به انجام پروژه معماری اطلاعات در وزارت جهاد کشاورزی نمود. پروژه وزارت جهاد با تمام افت و خیزهایی که داشت با کیفیت خوبی به انجام رسید. اما متاسفانه نتوانستیم بعد از آن پروژه ای در این زمینه اخذ کنیم . چند بار هم در مناقصات مختلف شرکت کردیم که علیرغم کسب امتیاز فنی مناسب ، به دلیل قیمت شکنی رقبا بازار را از دست دادیم. به هر ترتیب در این زمینه از رقبا به شدت عقب افتاده ایم. استقرار در اراک و تمرکز بر بازار نابالغ آن، توجه بیشتر بر توسعه و تولید نرم افزار و عدم فعالیت های بازاریابی و تبلیغات مناسب از یک سو و وجود رقبای سرسخت ، باتجربه و قیمت شکن از سوی دیگر باعث این ناکامی تجاری بوده اند.
در این فکرم که با توجه به امتیاز انفورماتیک مناسب در این زمینه ؛ آیا می توانیم فعالیت تجاری خود را در حوزه معماری سازمانی دوباره شروع نماییم؟

عرض شود که :
به نظرم می رسد که نشانه هایی از تحول در فضای فناوری اطلاعات کشور به چشم می خورد. هر چند که رییس اوضاع فناوری اطلاعات را رفته بر باد بداند. من فکر می کنم که نتیجه مستقیم بریز و بپاش تکفا را می توان دو عامل بیان کرد ، اول زنده شدن نیازی به نام فناوری اطلاعات در سازمانها و دوم یک واکنش عکس العملی کوتاه مدت مبنی بر حذف ردیف بودجه فناوری اطلاعات و در نتیجه رکورد شدید بازار که بیشتر هم در نرم افزار به چشم می خورد. در آینده نزدیک به نظر می رسد که شاهد کاهش حجم بازار سخت افزار هم خواهیم بود. اما از آنجا که عامل نیاز به فناوری اطلاعات زنده شده است (گرچه هم اسهال دارد و هم تب و لرز ) با درمان این بیماری مقطعی ، در آینده نزدیک شاهد رشد بازار فناوری اطلاعات خواهیم بود.
این افت و خیزها جدا از مزایا و معایبی که برای شرکت های فناوری اطلاعات دارد نشان از بی برنامگی و نبود معماری سازمانی فناوری اطلاعات در سطح کلان سازمان های ایرانی است. بدیهی است که با این برنامگی در مراکز دولتی باید شرکت های خصوصی با انسجام و برنامه ریزی بیشتری حرکت کنند.