پنجشنبه ای بود که استانداری جلسه ارائه سیستم کنترل پروژه بود. مشاور عالی آقای استاندار و معاونت برنامه ریزی هم حضور داشتند. صبح آخرین تغییرات را بردیم استانداری نصب کنیم که یک اشکال عجیب و غریب به هم زد.
تا به حال ندیده بودم که یک وب سایت را پس از اجرا بشود مانند Design Mode دستکاری کرد ، حتی بدتر ، می شود بر روی کنترل های آن مطلب نوشت!!!
اول فکر کردم احتمالا به خاطر اختلاف ورژن IIS هست. با آقا مجید طاعتی صحبت کردیم ، نرم افزار را روی یک کامپیوتر با مشخصات مشابه بهساد نصب کردیم بازهم نشد!
نهایتا مجبور شدیم کامپیوتر توسعه را از بهساد بیاوریم که گویا مشکل اصلی از آن بود و بازهم درست نشد.
در نهایت با لطف خدا ، بخشی از صفحات قدیمی و جدید را ترکیب کردیم و جلسه ارائه با خوبی به اتمام رسید
اما اشکال کجا بود؟
اگر از Visual Studio 2005 , .net FrameWork 2.0 استفاده می کنید حتما مواظب Master Page باشید ، اگر خراب شود و یا اینکه درست کامپایل نشود ایراد های عجیب و غریبی را به هم می رساند. اگر اشکال داشتید لطفا با من تماس بگیرید.
Avaj[at]behsad[dot]com

خوب به سلامتی و میمنت نرم افزار مدیریت پروژه بهساد هم در مراحل نهایی خود به سر می برد. نرم افزار بر اساس PMBOK طراحی و ساخته شده است و اولین نرم افزار تحت وب مدیریت پروژه در ایران محسوب می شود که نیازهای کاربران را به نحو موثری پاسخ می دهد. یک اتفاق جالب هم در این بین افتاد ، در ابتدا مرجع توسعه نرم افزار بر اساس PMBOK 2000 قرار داشت که بعد از بازنگری سوم یعنی PMBOK 2004 به عنوان مرجع استفاده می کردیم که آخرین ویرایش محسوب می شود و آن را از روی اینترنت جستجو کرده بودم. چند شب پیش در منزل نیاز به آن داشتم و دوباره تصمیم گرفتم آن را از روی اینترنت بردارم که هرچه گشتم پیدا نشد که نشد. مجبور شدم تا فردا صبر کنم و در شرکت آن را مطالعه کنم. بنا به این دلیل با توجه به اینکه پیدا کردن نسخه PMBOK 2004 در اینترنت بسیار مشکل است ، اگر به آن نیاز دارید لطفا با من به نشانی avaj[at]behsad[dot]com تماس بگیرید تا با گسترش آن روند گسترش دانش مدیریت پروژه تقویت یابد.

تا حدود یک ماه دیگر ، گرید انفورماتیک شرکت منقضی می شود و در حال تمدید آن هستیم.
سیستم ارزیابی هم عوض شده است . در سیستم قبلی معیار ارزیابی شرکت ها مدرک تحصیلی به علاوه تجربه کاری کارکنان تمام وقت آنها بود، البته سیستم قبلی دارای چندین اشکال مهم بود از جمله اینکه :

• اگر یک مهندس کامپیوتر با ۳۰ سال سابقه در یک شرکتی بود کافی بود تا کلی امتیاز برای شرکت داشته باشد ، حالا کاری نداریم که این آقا برای شرکت کارایی داشت یا نداشت و اصلا کار کامپیوتری می کرد و یا نه .
• عکس مسئله هم صادق بود. اگر یک جوان باهوش و با استعداد که از بد روزگار نتوانسته بود مدرک بگیرد ، حالا هر چقدر هم که وارد بود و برای شرکت ارزش افزوده ایجاد می کرد ، هیچ امتیازی برای شرکت نداشت.
• هیچ سقفی برای شرکت در مناقصات و عقد قرارداد وجود نداشت. مثلا فلان شرکت با امتیاز ۵۰-۶۰ می توانست در یک مناقصه تمام و کمال شرکت کند و هیچ محدودیتی هم وجود نداشت که شرکتهای سخت افزاری ( به خصوص در شهرستان ها ) وارد کارهای دیگر نشوند.
• …

حالا چند وقتی است که سیستم را تغییر داده اند ، علی الحساب ۸۰ درصد حقوق پرسنل و ۲۰ درصد درآمد مشمول مالیات ، به نظر من که یک جوری شرکتها را گیر انداخته اند ، تمام تلاش شرکتها معمولا در پایین نشان دادن درآمد ( به منظور کاهش مالیات ) و پایین نشان دادن حقوق ( به دلیل ۲۳ درصد بیمه سهم کارفرما ) بوده است و حالا اگر آنها را واقعی ابراز کنند کلی هزینه دارد و اگر پایین نشان دهند که درد سر امتیاز دارند

اما از این مسئله هم که بگذریم ، سیستم جدید با اینکه بسیاری از مشکلات گذشته را حل کرده است ،بعضی مسائل جدیدی را هم به وجود آورده است و بعضی از مشکلات هم که در سیستم قبلی وجود داشت:

توان مدیریت OUTsource و سقف آن در نظر گرفته نمی شود.

همه چیز در یک شرکت مسائل مالی نیست ، تعالی سازمانی هم مسئله ای نیست که فقط آن را در عملکرد مالی یک شرکت جستجو کرد ، نظام های کیفی و … نیز از عوامل قوت یک سازمان محسوب می شوند.

با اینکه کل روند کار مکانیزه شده است ، اما برنامه نوشته شده بیشتر مناسب یک شبکه LAN می باشد تا اینترنتهای نفتی ایران

اینکه درآمد شرکت در امتیاز آن تاثیر داشته باشد ، به تنهایی بد نیست ، اما اینکه کنترل وجود ندارد که آیا درآمد شرکت از راه فعالیت تخصصی به دست آمده و یا خدای ناکرده فعالیت های دیگر.

اگر مدیر یک شرکت چند نفر کارگر را در لیست بیمه اضافه کند و به آنها حقوق بدهد که مثلا در شرکت و یا جای دیگر کار کنند و هیچ گزینشی وجود نداشته باشد که واقعا این آقایان چه کار می کنند ، آیا این درست است ؟

بگذریم ، به قول وبلاگ نویسان خود من هم از این نوع نوشتن زیاد راضی نیستم ، به نظر می بایست کارشناسی تر می نوشتم ، اما نا ویراسته نوشتن به از نانوشتن

بازهم از موعد یک هفته ای خودم برای به روز رسانی این وبلاگ تخطی کردم ، شاید به خاطر تعطیلی ها باشد ، شاید هم به خاطر تنبلی ، به هر حال هفته ای پر مشغله را پشت سر گذاشتم که بد نیست کمی به وقایع آن اشاره کنم
در هفته گذشته جلسه ای بود با شرکتهای فناوری اطلاعات در تهران و بر حسب اتفاق فردای آن روز در اراک ، جلسه تهران با کلاس تر بود ولی دیر تر شروع شد ، جلسه اراک را که خواستم بروم ، نیم ساعتی دیررفتم ولی به موقع شروع شده بود.
صحبت از تسهیلات بود که چندان چنگی به دل نمی زد ، کارمزد همان و شرایط همان و ضمانت های سنگین بانکی همان
اما این که مسولین استان بازهم به فکر شرکت های IT هستند هم جای تشکر دارد و هم جای امیدواری
در آخر جلسه هم بحث های متفرقه شکل گرفت ، یکی در مورد نظام صنفی رایانه ای که واقعا جای آن در استان مرکزی خالی است و دیگری هم در مورد روابط شرکتهای همکار که واقعا افتضاح است ، اولین بار بود که یک شرکت هم از محلات آمده بود ، به نظر من که هم خوش صحبت بودند و هم خوش فکر ، حداقل از خیلی از اراکی ها بهتر بودند.
من هم کمی صحبت کردم در مورد روابط شرکتهای IT در اراک که روابطی بس تاسف انگیز است ، آنجا گفتم که آیا شده است که ما شرکتهای همکار همدیگر را در مقابل ناظر سوم به عنوان شرکت ضعیف ، دزد ، رانت خوار ، … معرفی نکنیم و آیا این نسبت ها جای دیگر بر خود ما روا دانسته نمی شود ؟
مشکلات فن آوری اطلاعات در استان جای نقد و بررسی بسیار دارد و در این نوشتار نمی گنجد ، اما پس از ۴ سال کار در این فضا ، مطالب زیر گفتنی است:
فناوری اطلاعات استان از کمبود شدید نیروی انسانی متخصص و متعهد رنج می برد و این عامل باعث شده است که متخصص های درجه ۲ و ۳ به صورت فروشنده های دوره گرد و فارغ از تفکرات مهندسی بخشی از بازار فناوری اطلاعات را به ناحق اشغال کنند.
در سازمان های دولتی بیشتر و کارخانجات بسیار کمتر ، این عدم تخصص باعث شده است که تمام اعتمادها به سمت شرکتهای تهران سوق پیدا کند
شرکتهای همکار رقابت غیر سازنده و مخربی با یکدیگر را پیش گرفته اند.
شرکتهای تخصصی که فقط و فقط یک کار بلد باشند بسیار کم و در مقابل شرکت های همه کار بلد!! بسیارند.

بدیهی است که مهمترین راه حل برای حل چنین مشکلی توجه به آموزش عالی واقعی و تقویت نهادهای تخصصی دانشجویی میباشد و چند راه حل دیگر.