غر و غرهای بهسادی من

عرض شود که

1. اینترنت هم در ایران شده مثل خروس، در عزا و عروسی قربانی می‌شود. جمعه بود که می‌خواستم به سیاق همیشه بنویسم، از یک طرف سرعت اینترنت آنقدر پایین بود که واقعا نمی‌شد از آن استفاده‌ای کرد و از طرف دیگر برای باز شدن Gmail بیچاره هزار و یک جور نرم‌افزار و Anti فیل تر و VPN , …نصب کرده بودم که گرچه به باز شدن Gmail کمکی نکرد، اما جلوی روزنوشت نوشتن را به دلیل کاهش بیشتر سرعت گرفت. مشکل اصلی که در جمعه داشتم این بود که من از Gmail به عنوان OUTLOOK استفاده می‌کنم. یعنی تمامی امیالم را (امیال = جمع مکسر میل) را هم از Gmail ارسال و هم به وسیله آن دریافت می‌کنم. خیلی من را به هم ریخت. امکان بازکردن همزمان برخی از ایمیل‌ها هم نبود (مثلا روی دامنه بهساد، در هر لحظه یک اکانت قابل Login بود). از مسئولین محترم مخابرات درخواست می‌شود که سر ما را بر یک بالین قرار دهند و تکلیف ما را مشخص کنند. اگر قرار است که ایمیل و اینترنت نداشته‌باشیم، می‌توانیم خودمان را با آن شرایط وفق دهیم ( مگر برخی کشورهای نیستند، ما هم مثل آن‌ها). من وقتی برای دوستانم می‌گویم که در ۱۵ سال پیش من VBA را با استفاده از راهنمای نرم‌افزار و نهایتا یک کتاب زیراکس شده یاد گرفتم، باورش برای آن‌ها مشکل است. فکر می‌کنم که قطع شدن اینترنت این خوبی‌ را دارد که کمی بیشتر با نرم‌افزارهایمان کلنجار خواهیم رفت و به جای جنگولک بازی فی‌الواقع کار خواهیم کرد. ضرر قطع شدن اینتنرنت هم که….
   
2. کاوه یزدی‌نژاد عزیز در وبلاگش مطلب خوبی نوشته در مورد بیکاری در صنعت نرم‌افزار، با او کاملا موافقم. من همیشه به همکاران بهسادی می‌گویم که امنیت شغلی برای یک مهندس یعنی اینکه در هر زمان چهار گزینه برای کار کردن داشته باشد، نه اینکه نگران این باشد که آیا کسی به او کار می‌دهد و یا اینکه در محل کار فعلی ماندگار می‌شود و یا نه. یادم می‌آید که استاد بزرگوارم آقای دکتر رئیسی همواره به ما می‌گفت که یک مهندس در ابتدای فارغ‌التحصیلی یک کارشناس بی‌تجربه است و در صنعت کشور ما پس از مدتی به یک تکنسین با تجربه و پس از گذشت چند سال به یک کارمند اداری باتجربه تبدیل می‌شود. توصیه جدی ایشان به ما همیشه این بود که سعی کنید که در هر سمتی، اعم از مدیریت و یا کارشناسی، همواره یک کارشناس باقی بمانید و من فکر می‌کنیم که حفظ شان علمی و کارشناسی متناسب با موقعیت، بدیهی‌ترین اصلی است که می‌تواند امنیت شغلی را به دور از فسیل شدن برای یک فارغ‌التحصیل دانشگاه به همراه داشته‌باشد.
   

   موضوعی که نوشتم برای افرادی قابل کاربرد است که دانش‌آموخته (و نه مدرک گرفته) محسوب می‌شوند. اما فاجعه در سطح عمیق‌تری وجود دارد. در هفته گذشته تعداد مصاحبه‌های زیادی داشتیم برای جذب کارشناس نرم‌افزار. من در مورد کارشناس! نرم‌افزاری که نرمال سازی نوع اول پایگاه داده را هم تا به حال نشنیده است چه می‌توانم بگویم. شخصی که به نام کارشناس شبکه فرم پر کرده است و هنوز نمی‌داند که DHCP چیست، آیا واقعا می‌توان عنوان کارشناس را برای او زیبنده دانست. متاسفانه بخش زیادی از نظام آموزش عالی کشور به خصوص در بخش غیردولتی آن، یک نظام فوق‌العاده مخرب در زمینه فرهنگ کارشناسی می‌باشد که عمدتا فقط با اخذ پول به فروش مدرک به دانش‌آموختگان! اقدام می‌نماید و باعث بروز توهمات بسیار برای این قشر و خانواده‌های آنان می‌شود. وقتی که یک خانواده تمام هست و نیست خود را صرف تحصیل و گرفتن مدرک برای جگرگوشه خود می‌نماید و در این شرایط به جای یک مهندس کم‌تجربه، یک ملغمه‌ای از توهم، مدرک، ادعا، تضاد، بی‌اعتماد به‌نفسی و عنوان و اطلاعات ناقص و سوخته‌ای از یک رشته تحصیلی تحویل جامعه داده می‌شود، آیا می‌توان عنوانی جز خیانت به علم و فرهنگ برای این فرآیند انتخاب نمود؟ آیا می‌توان انتظار داشت که پروژه‌فروشی‌ها و مقالات و تحقیقات و پایان‌نامه‌های آماده در این فضا رو به کاهش و نابودی گذارد؟ از آن قربانی این سیاست‌ها چه انتظاری‌ می‌توان داشت
   

جذب کارشناس استقرار در تهران

شرکت بهساد جهت فاز استقرار یکی از پروژه‌های خود در تهران در نظر دارد نسبت به جذب کارشناس با تجربه و علاقمند استقرار سیستم (مهندس صنایع و یا نرم‌افزار) اقدام نماید. وظیفه کارشناس تعامل با کاربران در جهت آموزش و رفع اشکال آنها از یک طرف و تعامل با تیم توسعه سیستم به منظور انعکاس مشکلات و درخواست‌ها از طرف دیگر خواهد بود. بنابراین کارشناس باید بتواند ضمن تسلط به کارکردهای “سیستم برنامه‌ریزی و کنترل پروژه بهساد”، از حوصله کافی در تعامل با کاربران و مدیران سازمان نیز برخوردار باشد. مدت پروژه حداقل ۳ و حداکثر ۶ ماه خواهد بود. ساعت کار کارشناس از ۸:۰۰ تا ۱۶:۰۰ ( شنبه تا چهارشنبه ) و محل کار در خیابان ملاصدرا می‌باشد و حقوق و مزایای مکفی به صورت توافقی تعیین خواهد شد. علاقمندان می‌توانند با ایمیل avaj بر روی دامنه بهساد دات کام و یا با شماره ۳۱۲۱۵۴۴-۰۸۶۱ تماس حاصل فرمایند.

جنایت و خیانت در اینترنت

عرض شود که

امروز داشتم کلمات کلیدی را در گوگل جستجو می‌کردم که وضعیت سایت بهساد را در آن‌ ارزیابی کنم. کلمه پروژه را که جستجو کردم به این سایت رسیدم.

بغض گلویم را گرفت و برافروخته شدم. وقاحت در نظام آموزش عالی کشور به حدی رسیده‌است که یک سایت به طور رسمی به فروش پروژه‌های دانشجویی اقدام می‌کند و رسما شماره حساب معرفی می‌کند. من این‌کار را یک خیانت بسیار بزرگ به حریم دانشجو و دانشگاه و صنعت می‌دانم. ترویج علنی بی‌سوادی و تنبلی و بی‌مسئولیتی و سهل‌انگاری جنایتی است که تبعات آن در مشکلات بزرگ اقتصادی کشور نمایان می‌شود.

دیروز بود که برای جذب نیرو مصاحبه داشتیم و کارشناس! طرف مصاحبه از کوچکترین اطلاعات مورد نظر در حوزه نرم‌افزار برخوردار نبود. بدون شک نامبرده نیز یکی از خریداران چنین پروژه‌هایی بوده است که هم‌اکنون از چنین وضعیت اسفناکی برخوردار است.

ای کاش مسئولین محترم فـــیــــلــتریـنـگ، در کنار آن چه که بر صلاحدید خود فیــــلتر می‌کنند، با این‌گونه سایت‌های مهلک برخورد می‌کردند. ای کاش وزارت آموزش عالی حساس بود. ای کاش دانشگاه آزاد به جای توسعه همه جانبه کمی و سیاست‌های مغایر با پرورش دانشجو به فکر چنین نتایج فاجعه باری بود.

تغییر در هیأت مدیره بهساد

عرض شود که :

یکی از راه‌های توسعه شرکت‌ها، افزودن به توان مدیریتی آن‌ها می‌باشد که مدت‌های زیادی چنین موضوعی را مد نظر داشتیم. با این‌حال شرکت‌های کوچک عموما به دلیل محدودیت‌های مالی، از توانایی جذب مدیران ارشد حرفه‌ای برای کار خود برخوردار نیستند و این به طور مشخص یکی از عوامل زوال و در بهترین حالت در جا زدن شرکت‌های کوچک است. برای من بدیهی بود که اگر این موضوع برای بهساد نیز لاینحل می‌ماند، ما نیز از عواقب آن در امان نبودیم. به همین دلیل و در راستای اینکه سال ۱۳۸۸ برای بهساد سال تغییر نام‌ دارد، یکی از تغییرات مهم در بهساد اتفاق افتاد و با انجام تغییر در هیات مدیره بهساد، انتظار پویایی و فعالیت بیشتری از بهساد به ویژه در حوزه‌‌های مالی و اداری و منابع انسانی می‌رود. اضافه شدن یک مدیر نام‌آشنا و با تجربه در حوزه تجاری IT به هیات مدیره بهساد، با ایجاد نیروی بیشتر راه را برای توسعه هر چه بیشتر فعالیت‌ها فراهم می‌سازد و امیدوارم که کاستی‌هایی که در گذشته وجود داشت با سرعت بیشتر و بهتری مرتفع شود.

مدرک یا توانمندی؟ مسئله این است.

عرض شود که:

وسوسه ادامه تحصیل تازه دانش‌آموختگان یکی از دغدغه‌هایی است که بر وضعیت منابع انسانی‌ شرکت‌های فناور و البته بهساد تاثیرهای خاصی دارد. بارها پیش آمده‌است که فردی که در پروژه‌ای نقش بارزی داشته‌است با فرا رسیدن مهرماه تصمیم به ترک‌کار و مطالعه برای امتحان می‌گیرد. صرف‌نظر از نتیجه امتحان که قبول شدن و یا نشدن باشد، به نظرم می‌رسد این روش‌که همه افراد یک جامعه تصمیم بگیرند که حتی از مقطع سوم راهنمایی به بعد ادامه تحصیل بدهند نشانه یک ناهنجاری اجتماعی است. اینکه همه راه‌های موفقیت به دانشگاه ختم شود، یک باور اشتباه است که متاسفانه در ایران دولت نیز برای پوشش معضل بیکاری به آن دامن می‌زند و با گسترش دامنه آن به معضلی به نام مدرک‌گرایی، وقایعی مانند دکتر! کردان را به وجود می‌آورد که هزینه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زیادی را به کشور تحمیل می‌کند. در دنیا و در ایران کسب و کارهای متفاوتی را می‌شناسیم که توسط یک فرد و یا افرادی فاقد تحصیلات دانشگاهی و حتی متوسطه اداره می‌شود که بسیار هم موفق هستند. همگی افراد توانمندی را می‌شناسیم که بدون داشتن مدرک تحصیلی از موفقیت‌های بالایی در حوزه کاری خود برخوردارند. باید با خودمان صادق باشیم که هدف از ادامه تحصیل چیست و نرخ بازگشت این سرمایه زمانی و عمر چقدر است. آیا تمام افرادی که کارشناس و یا کارشناس ارشد هستند از تمام افرادی که دیپلم و زیر دیپلم هستند موفق‌ترند؟ بی‌آنکه بخواهم و یا حتی بتوانم در این مورد قضاوت کنم باید بگویم که موفقیت نیاز به توانمندی دارد و تحصیلات به معنای رایج آن فقط یک پیشران جهت کسب دانش محسوب می‌شود که امروزه آن‌ هم با سیاست‌های اشتباه دولتی در بسیاری از موارد از اثربخشی لازم و کافی نیز برخوردار نمی‌باشد و اینکه این دانش به توانایی منجر شود خود نیازمند یک فرآیند دیگر می‌باشد. در کشورهای پیشرفته برای نهادینه‌سازی این توانمندی‌ها روش‌های جالبی وجود دارد، تایید صلاحیت‌های فنی مانند MCSE ، OCP ، PMP و … یکی از راه‌های نهادینه‌سازی توانمندی‌های غیر دانشگاهی است. برای به‌دست آوردن توانمندی به عدد آدم‌های روی زمین راه وجود دارد که ادامه تحصیل به شرط فراهم بودن سایر جهات فقط یکی از راه‌های آن است. مهم این است که خود را شناخته و با داشتن یک چشم‌انداز روشن، راهی که را مناسب ما می‌باشد انتخاب کنیم.

سقوط آزاد ایران در رده‌بندی کلی کسب و کار در جهان

من از کپی کردن مطلب دیگران در روزنوشت‌ها زیاد خوشم نمی‌آید، اما مطلب دردناکی را امروز خواندم که بد ندیدم با دیگران نیز به اشتراک بگذارم.

اکونیوز: بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد که مهم‌ترین مشکل کسب و کار در کشورهای کمتر توسعه یافته مانند ایران نبود اطمینان نسبت به سیاست‌هاست.

به گزارش خبرگزاری اقتصادی ایران(econews.ir)، بر اساس نظرسنجی‌هایی که بانک جهانی از اواخر دهه ۱۹۹۰ در مورد تحلیل محیط کسب و کار در کشورهای مختلف انجام داده است، مشخص شده که ۱۴ عامل به عنوان اصلی‌ترین مشکلات محیط کسب و کار در بنگاه‌های اقتصادی در سراسر جهان (به ویژه کشورهای کمتر توسعه یافته) و از جمله ایران مطرح است.
در نظرسنجی‌هایی که انجام شده است، حدود ۸۲ درصد از بنگاه‌ها نبود اطمینان به سیاست‌ها را به عنوان اصلی‌ترین مشکل کسب و کار خود عنوان کرده‌اند.
پس از این عامل ۷۹ درصد از بنگاه‌ها بی‌ثباتی اقتصاد کلان را دلیل اصلی مشکل کسب و کار دانسته‌اند.
همچنین ۷۵ درصد نرخ مالیات، ۷۲ درصد فساد، ۷۰ درصد هزینه و سهولت دسترسی به منابع مالی، ۶۳ درصد گستردگی جرایم اجتماعی، ۶۲ درصد مقررات مالیاتی، ۶۱ درصد مهارت نیروی انسانی، ۶۱ درصد نظام حقوقی و قضایی، ۵۷ درصد برق، ۵۶ درصد مقررات نیروی کار، ۴۷ درصد حمل و نقل، ۴۰ درصد دسترسی به زمین و ۴۰ درصد نیز مخابرات را به ترتیب به عنوان مهمترین مشکلات کسب و کار معرفی کرده‌اند. 
باز هم نقش تعیین کننده دولت

اما با نگاهی گذرا می‌توان مشکلات فوق را به دو دسته طبقه‌بندی کرد. دسته نخست عناصری که حکومت و دولت نقش تعیین‌کننده در آن‌ها داشته و رفتار دولت کیفیت آن‌را تعیین می‌کند. نبود اطمینان نسبت به سیاست‌ها، بی‌ثباتی اقتصاد کلان، نرخ مالیات و فساد از این جمله‌اند.
اما دسته دوم مشکلات ناشی از بازار هستند. مهارت نیروی انسانی، دسترسی به زمین و خدمات حمل و نقل از جمله عناصر محیط کسب و کار محسوب می‌شوند که هرچند از سیاست‌های دولت تاثیر می‌پذیرند، اما عموما بازار نقش تعیین‌کننده‌تری در تامین آن‌ها دارد.
اگر بازار این دسته از کالاها و خدمات به خوبی توسعه یافته باشد، شرکت‌ها با صرف هزینه کمتر می‌توانند به این خدمات دسترسی یابند.
بنابراین برای بهبود محیط کسب و کار دولت‌ها و حکومت‌ها باید وظایف خود را بهتر ایفا کرده و بازار کالاها و خدمات باید ضعف و نارسایی کمتری داشته باشند. 
 سقوط آزاد ایران در رده‌بندی کلی کسب و کار در جهان
رتبه کلی کسب و کار ایران در سال ۲۰۰۸ میلادی نسبت به سال ۲۰۰۷ با ۱۶ رتبه سقوط به رده ۱۳۵ جهانی رسیده است.
همچنین جزییات بیشتر نشان می‌دهد که رتبه کشورمان در زمینه‌های سهولت شروع کسب و کار، سهولت اخذ اعتبار، سهولت پرداخت مالیات، سهولت تجارت با خارج، صدور حکم در نظام قضایی و خاتمه بخشیدن به کسب و کار در سال ۲۰۰۸ میلادی نسبت به سال قبل از آن با نزول مواجه شده است.
ضمن این‌که رتبه جهانی ایران در زمینه‌هایی مانند سهولت تعامل با کارکنان، سهولت ثبت دارایی‌ها و حمایت از سرمایه‌گذاران در سال گذشته میلادی نسبت به سال ۲۰۰۷ هیچ‌گونه پیشرفتی نکرده است. 
 رتبه‌ای که در شان ایران نیست

از آن بدتر که کشورمان در سال گذشته در زمینه حمایت از سرمایه‌گذاران که شاید یکی از عوامل اصلی به وجود آمدن رونق در بخش‌هایی مانند صنعت و معدن و تولید است، رتبه‌ای بهتر از ۱۵۸ جهان بدست نیاورده که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان این رتبه به هیچ‌وجه در شان ایران نیست.
انتهای پیام//

پیگیری

از آنجا که یکی از امور مهم در اداره هر شرکت، پیگیری محسوب می‌شود مدیران آن سازمان باید سیستم‌هایی را برای مدیریت پیگیری داشته باشند که به قرار زیر است:

• برای پیگیری امور داخلی می‌توانید از روش‌های مختلفی مانند یادداشت، Exchange Server و یا Microsoft Project استفاده کنید. مورد آخر یک ابزار بسیار کامل نه تنها برای پیگیری بلکه برای مدیریت پروژه می‌باشد.
  
• برای پیگیری بازاریابی از Microsoft CRM و یا یادداشت استفاده کنید. در پیگیری بازاریابی سعی کنید که به مشتری اجازه فکر کردن بدهید. اگر روزی دو بار زنگ بزنید مطمئن باشید که مشتری خود را از دست خواهید داد. سعی کنید درک نمایید که فرصت فکر کردن و یا زمان فرآیند تصمیم‌گیری در آن سازمان چقدر است. در این حالت در صورتی که به این نتیجه رسیدید که زمان طی شده بیش از زمان لازم بوده است می‌توانید با یک تک زنگ پیگیری لازم را انجام دهید. دقت داشته باشید که این تک زنگ می‌تواند فرآیندی را که در یک سازمان به فراموشی سپرده شده ، دوباره فعال نماید.
  
• برای پیگیری امور مالی، هر روز و اگر می‌توانید و ظرفیتش وجود دارد، هر لحظه تماس بگیرید.
• برای پیگیری انجام اموری که جز تعهدات شما است و باید برای مشتری انجام شود و مشتری نسبت به آن بی‌خیال است، روزی یک بار تماس بگیرید.
  

امور ضد پیگیری:

• در صورتی که یک شرکت برای فروش محصول و یا خدماتی خیلی زیاد پیگیری کرد، اگر محصول و یا خدمت را می‌خواهید، خیلی سریع وارد عقد قرارداد شوید و اگر نمی‌خواهید صریح و صادقانه به آن‌ بگویید.
  
• در صورتی که پیمانکار شما جهت مطالبات با شما تماس گرفت، خیلی صریح تاریخی را که می‌توانید به آنها پرداخت کنید گوشزد کنید. آن‌ها از امروز و فردا کردن خوششان نمی‌آید.
  
• قایم باشک بازی، جواب ندادن تلفن و … کار آدم‌های کم‌رو است. جسور باشید و قاطع. اگر زمانی نتوانستید تلفن خود را پاسخ دهید در اسرع وقت خودتان با تماس گیرنده تماس بگیرید. در این حالت شما به عنوان یک آدم فراری شناخته نمی‌شوید.

   
   

شکست برنامه‌ریزی = برنامه‌ریزی شکست

عرض شود که:

1. دیروز بود در جایی ‌خواندم که شکست برنامه‌ریزی، برنامه‌ریزی برای شکست است. جمله‌ای پر مغز است که باید تمام فعالان کسب و کار مدنظر خود قرار دهند. سئوال مهمی که برای من ایجاد شد این است که با چنین وضعیت آشفته‌ای که انتخابات در یک کشور باعث می‌شود که عملا شش ماه از سال فعالیت‌های اقتصادی کشور با اختلال روبرو شود، تا چه حد می‌توان یک برنامه‌ریزی دقیق و پویا را برای یک شرکت اعمال نمود.
   

   دوستانی که نوشته‌های من را می‌شناسند ممکن است از خواندن چنین جمله‌ای از من متعجب شوند. چرا که من عادت ندارم که مشکلات شرکت‌ها و به خصوص بهساد را به عامل خارجی نسبت دهم. سئوالی را هم که مطرح می‌کنم به عنوان یک پرسش ذهنی برای خود قرار داده‌ام و نه یک جمله نا امیدانه. یادم می‌آید که در سال ۸۴ نیز در همین حال و هوای تغییر دولت یک طرح تجاری در بهساد تهیه شد که عمل به یک پارگراف از چندین صفحه آن و البته اتفاقاتی دیگر باعث شد که فرصت‌های کاری خوبی در اختیار بهساد قرار بگیرد. باور دارم که تغییر دولت‌ها گرچه ممکن است برخی از فرصت‌های تجاری را از دسترس شرکت‌ها خارج کند، بلکه می‌تواند با به وجود آوردن یک فرصت برای برنامه‌ریزی و بازنگری، موقعیت‌های تجاری مختلفی را فراروی شرکت‌‌ها قرار دهد. مهم این است که در مطالعات خود این وقفه را نیز در محدوده سیستم مورد برنامه‌ریزی و نه به عنوان عنصری خارج از محدوده و صرفا غیرقابل کنترل در نظر بگیریم.
   

2. آقای مسگر عزیز، از همکاران بهسادی در دوره کارشناسی‌ارشد هوش مصنوعی دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شده‌اند. به سهم خود این موفقیت را به ایشان شادباش می‌گویم و آرزومندم در کسب دانش توامان با عمل ایشان همواره موفق باشند.